Σάββατο, 30 Δεκεμβρίου 2017

ΣΚΕΨΕΙΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ


Έχω κάνει πολλές φορές την σκέψη να σταματήσω να αρθρογραφώ και να αναρτώ τις σκέψεις κου και τις διαπιστώσεις μου.

Τώρα ήρθε μάλλον η ώρα.

Η μέχρι τώρα εμπειρία μου δείχνει ότι το σύνολο των Ελλήνων είναι μοιρασμένο σε φυλές (πνευματικά) και κολλημένοι σε εμμονές και παραισθήσεις.

Εδώ η επεξήγηση (για όσους δεν το κατάλαβαν) ανήκει στον Κολοκοτρώνη και στην γνωστή συνομιλία του με ένα Γάλλο ταγματάρχη.

Παρασκευή, 29 Δεκεμβρίου 2017

ΒΑΛΥΡΑ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ

ΓΙΑΝΝΗΣ Δ. ΛΥΡΑΣ 

ΒΑΛΥΡΑ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ

  


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Α.ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ
Β. ΙΣΤΟΡΙΑ
Γ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Δ. ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ
Ε. ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ
Ζ. ΔΙΑΦΟΡΑ
ΒΑΛΥΡΑ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2017

Τετάρτη, 27 Δεκεμβρίου 2017

Εκλογείς Δήμου Πυλίων ετών 1865 & 1867*

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ  Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

Εκλογείς Δήμου Πυλίων ετών 1865 & 1867
αα Όνομα χωριού πλήθος %
καταλόγου σημερινό                            1865    1867
1 Αβαρινίτσα Αβαρινίτσα                      46 61 5,88%
2 Γουβαλοβορό Ελαιόφυτο                      30 32 3,84%
3 Ίκλαινα Ίκλαινα                                      40 45 5,12%
4 Καντηλισκέρι Πλατανόβρυση             16 18 2,05%
5 Καραμανώλη Γλυφάδα                             31 37 3,96%
6 Κουκουνάρα Κουκουνάρα                     30 36 3,84%
7 Κυνηγού Κυνηγός                                     41 64 5,24%
8 Λέζαγα Στενωσιά                                    22         22 2,81%

Δευτέρα, 25 Δεκεμβρίου 2017

TO ΤΡΙΕΣΠΕΡΟ ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ

Ηλιούγεννα ή ο μύθος των Χριστουγέννων 
Αναμφίβολα τα Χριστούγεννα, όπως και το Πάσχα, οι χριστιανοί ζουν τις πιο συγκινητικές στιγμές της πίστεως τους. Όμως αποτελούν αυτά πραγματικά γεγονότα ή μοναχά σύμβολα της πίστεως; Δυστυχώς μόνον οι μυημένοι, αυτοί δηλαδή που έψαξαν σε βάθος την θρησκεία αυτή, από τον χριστιανικό γνωστικισμό και παλαιότερα, αναγνωρίζουν το δεύτερο σαν πιθανό. Οι περισσότεροι, για να μην πω όλοι, έχουν την εντύπωση ότι ζουν μία πραγματική ανάμνηση. Ανάμνηση σε ένα πραγματικό γεγονός! Απ’ όποια πλευρά και να το δει κανείς η άποψη αυτή φαίνεται πολύ τραβηγμένη και κυρίως αυθαίρετη.

Εύλογα μπορεί να ρωτήσει κανείς γιατί η γιορτή αυτή άργησε να λατρευτεί τόσο πολύ. Ο λόγος κυρίως είναι πως η γέννηση θεωρούνταν, όχι μόνο τότε αλλά και σήμερα, παγανιστική γιορτή. Οι χριστιανοί γιορτάζανε όταν το τιμώμενο πρόσωπο εγκατέλειπε την εγκόσμια ζωή και επέστρεφε στον Κύριο, τον τόπο του Θεού, όπου η ζωή θεωρείται αιώνια. Η Μαρία άλλωστε μέχρι τον 5ο αιώνα δεν λατρεύτηκε ποτέ! Η Οικουμενική Σύνοδος της Εφέσου το 431 επέτρεψε για πρώτη φορά τη λατρεία της! Ούτε οι «Πράξεις των Αποστολών» την αναφέρουν! Η γέννηση του Ιησού επίσης μέχρι τον 4ο αιώνα αγνοούνταν. Μόνον επί Πάπα Ιουλίου γιορτάστηκε η γέννηση του Ιησού, όταν στην Ανατολή την αγνοούσαν ακόμα.
Αλλά ας κάνουμε μια ιστορική αναδρομή για να δούμε τι εορταζόταν στον αρχαίο κόσμο τότε. Στην Αίγυπτο, γιόρταζαν το χειμερινό ηλιοστάσιο στις 25 Δεκεμβρίου, γιόρταζαν τη γέννηση του θεού- Ήλιου Ρα.
Στην Άνδρο, επίσης, υπήρχε μια πηγή δίπλα από το ναό τού Διονύσου που την παραμονή των επιφανίων έτρεχε νερό που είχε γεύση κρασιού!
Ο θρησκευτικός συγκρητισμός ενσωμάτωσε στον χριστιανισμό τον Αγιασμό των Υδάτων και αργότερα επινόησε το πρώτο θαύμα στην Κανά που υποτίθεται ότι ο Ιησούς μετέτρεπε το νερό σε κρασί! Ανάμεσα στο Διόνυσο και τον Ιησού μπορεί να βρει κανείς αρκετούς παραλληλισμούς που δεν δικαιολογούνται με την σύμπτωση.
Οι Βραχμάνοι γιόρταζαν τη γέννηση του Βράχμα, και έψαλλαν, «εγέρσου ω βασιλιά του κόσμου, έλα σε μας από τις σκηνές σου»
Σταδιακά τα γενέθλια του θεού Ήλιου μετατράπηκαν σε γενέθλια του Υιού του Θεού, ορολογία που αργότερα χρησιμοποίησαν και οι εκκλησιαστικοί πατέρες
Όμως, ας επιστρέψουμε στην πρώτη γιορτή των Χριστουγέννων που υιοθετήθηκε τον 4ο αιώνα από τον Πάπα Ιούλιο. Ποια ημέρα έπρεπε να υιοθετήσουν, οι Ρωμαίοι, γι’ αυτή την μεγαλειώδη γιορτή;
Αναμφίβολα, εκείνη που στη Δύση είχε τη μεγαλύτερη επιρροή! Τότε που γιορταζόταν η γέννηση του Ήλιου, κατά τα τέλη των Σατουρναλίων. 
Ο Δεκέμβριος ήταν αφιερωμένος στον Κρόνο προς τιμήν του οποίου γιόρταζαν τα Σατουρνάλι
α. Πίστευαν ότι στις 25 του μηνός ο Ήλιος αναγεννιέται και παίρνει νέα δύναμη. Γι αυτό και γιόρταζαν τα γενέθλια του αήττητου ήλιου.
Είναι γνωστό άλλωστε ότι ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος, ο οποίος νομιμοποίησε το Χριστιανισμό στη Ρώμη, λάτρευε τον Sol Invictus (Ανίκητος Ήλιος), συγχωνεύοντας τις θεότητες του Μίθρα, του Ήλιου και του Απόλλωνα.
Η 25η Δεκεμβρίου, όμως, ήταν και η μέρα των Μιθραϊκών τελετουργιών, μέρα που οι Ρωμαίοι γιόρταζαν τη γέννηση του Μίθρα!
Ο Μίθρας ήταν Ινδοϊρακινός Θεός που από τον 1ο αιώνα, πριν τη χρονολόγησή μας, έφτασε στη Δύση και η επιρροή του στο λαό, ιδιαίτερα ανάμεσα στο στρατό, η λατρεία του πήρε μεγάλες διαστάσεις (2ο και 3ο αιώνας).
Ο Μίθρας γεννήθηκε σε μια σπηλιά, μέσα από ένα βράχο, και γι αυτό οι σπηλιές λατρεύτηκαν σαν κατοικία του Θεού. Ήταν ο Θεός του Φωτός που ανέτειλε για να δώσει Φως, Αλήθεια και Δικαιοσύνη στον κόσμο. Η σπηλιά δείχνει ότι ο Θεός έρχεται από το σκοτάδι για να ρίξει το Φως του στους ανθρώπους, να τους λυτρώσει δηλαδή από το σκότος! Ο Μίθρας αρχικά λατρεύτηκε κυρίως από τους ποιμένες και γι αυτό θεωρήθηκε Ποιμένας των ανθρώπων.
Πρόσφερε στον κόσμο βίο πνευματικό, ελπίδα και λύτρωση μετά θάνατον. Οι μύστες καθαίρονταν με το καθαρτήριο νερό και στους οπαδούς τελούσαν ένα είδος βαπτίσματος χρίζοντας το μέτωπο!
Έτσι ακριβώς και ο Ιησούς περιέγραφε τον εαυτό του σαν "Καλός Ποιμένας". Προσωπογραφίες του Χριστού τον δείχνουν να κρατάει τη ράβδο του ποιμένα. Η ράβδος επίσης φαίνεται και στα χέρια του Όσιρι από την Αιγυπτιακή τέχνη.
Μέσα σε αυτή την παραδώσει και ο Χριστός λατρεύεται σαν «ο φέρων το φως» υποκαθιστώντας τους ηλιακούς θεούς του αρχαίου κόσμου. Στην αρχαιότητα γιόρταζαν την ίδια μέρα τη γέννηση του 
Θείου Βρέφους Λικνίτη Διονύσου στους Δελφούς,
του Θείου Βρέφους Αιώνα στην Αλεξάνδρεια, 
του Θείου Βρέφους Πλούτου στην Ελευσίνα, που συμβόλιζε τον πλούτο της σοδειάς, με γιορτές, διασκεδάσεις και ξεφαντώματα.
Η νύχτα των Χριστουγέννων θεωρείτε η ιερότερη μέρα της χρονιάς, επειδή βρίσκεται κοντά στις χειμερινές τροπές του ήλιου. Μετά τη γέννηση «αύξει το φως» και Ηλίου γενέθλιον». Ας μη ξεχνάμε και ο Δίας σε σπήλαιο της Κρήτης γεννήθηκε και δεν ήταν ο μοναδικός τον καιρό εκείνο οι σπηλιές χρησίμευαν και σαν στάβλοι, όταν ο καιρός ήταν απειλητικός για τα ζώα των βοσκών, μέσα στις οποίες υπήρχαν και φάτνες, ξύλινες κατασκευές δηλαδή για την τροφή των ζώων.
Όλα αυτά δείχνουν πως οι θρησκευτικές ιδέες ταξιδεύουν από μία θρησκεία στην άλλη. Οι αρχαίες θρησκείες δεν είχαν το μονοπώλιο των ιδεών, ούτε την βαρβαρότητα του χριστιανισμού να επιβάλουν με τη βία, ώστε οι ιθύνοντες της ηγεσίας της να πελεκούν άκρα, να βασανίζουν, να καίνε και να εξοντώνουν τους αλλόθρησκους. Δεν υπήρχαν αιρέσεις, δεν υπήρχε θρησκευτικό μίσος! Αντίθετα, η μία θρησκεία συνδεόταν με ομοιότητες με την άλλη. Υπήρχε σύμπνοια και αγάπη μεταξύ τους και όχι διχόνοια και μίσος όπως στις τρεις «εξ Αποκαλύψεως» σημερινές θρησκείες.
Στην θέση της γιορτής του «Τριεσπέρου» την οποία γιορτάζανε οι Έλληνες πρόγονοι μας
, επιβάλανε την γιορτή των Χριστουγέννων, Το λεγόμενο «Τριέσπερον», είναι μία εορτή η οποία γενικεύεται από τους ελληνιστικούς χρόνους κι εντεύθεν, προς τιμήν των πυρφόρων και ηλιακών θεοτήτων Ηρακλέους (ο οποίος κατά τον Κορνούτο ορίζεται ως «ο εν τοίς όλοις Λόγος καθ'όν η Φύσις ισχυρά και κραταιά εστί και απεριγένητος ούσα, μεταδοτικός ισχύος και τοίς κατά μέρος και αλκής υπάρχων») και Ηλίου.
Οι αρχαίοι λαοί αναπαριστούσαν την κίνηση του ήλιου με την ζωή ενός ανθρώπου που γεννιόταν κατά την χειμερινή τροπή του ήλιου που μεγάλωνε βαθμιαία καθώς αυξάνονταν και οι ώρες που ο ήλιος φωταγωγούσε την Γη, και πέθαινε ή ανασταίνονταν τον Μάρτιο την ημέρα της Εαρινής Ισημερίας, συμβολίζοντας με αυτόν τον τρόπο την αναγέννηση του φυτικού βασιλείου μέσα από την μήτρα της Γης. Το χειμερινό Ηλιοστάσιο σημαίνει την αρχή του χειμώνα, και ο Ήλιος αρχίζει βαθμιαία να αυξάνει την ημέρα έως ότου εξισωθεί με την νύχτα, κατά την Ιση-μερία τον Μάρτιο. Τότε ο Ήλιος νικά το σκοτάδι, και έρχεται η άνοιξης, η εποχή της αναγεννήσεως για την φύση μέσα από τη μήτρα της Γης.
Όλες οι θρησκείες εκμεταλλεύτηκαν το αναμφισβήτητο ουράνιο φαινόμενο, τοποθετώντας και την γέννηση του Θεού τους σε αυτήν την ημερομηνία
Το αλληγορικό αυτό πέρασμα της ζωής από το φως στο σκότος του χειμώνος, και από το σκότος και πάλιν εις το φως, επισημαίνει ωσαύτως και την διέλευση της ζωής μέσω του φθαρτού υλικού σώματος, το οποίον ενδύεται η θεία ουσία για να αποκαλυφθεί ζώσα: «μορφήν δ' αμείψας εκ θεού βροτησίαν» (Ευριπίδης, Βάκχαι), αλλά τούτο υπόκειται στους φυσικούς νόμους της σχετικότητος του δυϊκού κόσμου και τυγχάνει του αναποφεύκτου φυσικού θανάτου.
Ούτως, κάθε κύκλος ζωής διαγράφει και μια τροχιά με πέρασμα από το κατώτατο σημείο του, το εντός του υλικού κόσμου, όπου τα όντα δέχονται μια φυσική μύηση στα ανήλιαγα και παγερά ανάκτορα του Πλούτωνος, εκείνη την πλέον σημαντική, την ίδια την αναγέννησή τους.
Οι Έλληνες κατά την χειμερινή τροπή του ήλιου εόρταζαν την γέννηση του Διονύσου. Μανιοδότης κι εκστατικός, βαθιά ερωτικός, πνεύμα της φύσης και της γονιμότητας, του κρασιού και του γλεντιού…
Ναι, ο Βάκχος, ο Διόνυσος, αέναος κι αειθαλής, μας χαμογελάει ακόμη μες από τα βάθη των αιώνων, μεταμφιεσμένος σε Θείο Βρέφος. Ίσως να σοκάρει η ιδέα ότι πίσω από τη «μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης» θα μπορούσε να βρίσκεται η λατρεία ενός θεού που μοιάζει διαμετρικά αντίθετος με το σεμνό και μετρημένο Ιησού. Κι όμως, το διονυσιακό υπόβαθρο του Δωδεκαημέρου είναι πολύ έντονο για ν’ αποτελεί απλή σύμπτωση!
Διόλου παράξενο, λοιπόν, που γύρω από την περίοδο των Χριστουγέννων ανακαλύπτουμε μια ποικιλία από γιορτές διονυσιακές και γονιμικές.
Ο Διόνυσος αποκαλούταν «σωτήρ» και Θείο «βρέφος», το οποίο γεννήθηκε από την παρθένο Σεμέλη. Είναι ο καλός «Ποιμήν», του οποίου οι ιερείς κρατούν την ποιμενική ράβδο, όπως συνέβαινε και με τον Όσιρη. Τον χειμώνα θρηνούσαν το σκοτωμό του Διονύσου από τους Τιτάνες, αλλά στις 30 Δεκεμβρίου εόρταζαν την αναγέννησή του.
Οι γυναίκες-ιέρειες ανέβαιναν στην κορυφή του ιερού βουνού και κρατώντας ένα νεογέννητο βρέφος φώναζαν «ο Διόνυσος ξαναγεννήθηκε. Ο Διόνυσος ζει», ενώ σε επιγραφή αφιερωμένη στον Διόνυσο αναγράφεται:
«Εγώ είμαι που σε προστατεύω και σε οδηγώ, εγώ είμαι το 'Αλφα και το Ωμέγα».
Η νίκη της ζωής επί του θανάτου, δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί παρά μόνον τη βοηθεία των δημιουργών της ζωής, και δη του θείου βρέφους, του θεού Διονύσου, τον φέροντα την νύξιν - κέντρισμα του Πατρός του, διά του οποίου ενεργοποιείται και αφυπνίζεται η ζωή που έχει περιέλθει εις κατάστασιν λήθη, άλλως πως λανθάνουσα, εφ' όσον μόνον υπό τοιαύτης μορφής δύναται η διέλευσις.
Εκτός όμως της ημέρας της γέννησης και πολλές από τις παραδόσεις που συνδέονται με τα Χριστούγεννα ανταλλαγή δώρων, στολισμοί, κάλαντα, Χριστουγεννιάτικο δέντρο έχουν τις ρίζες τους σε παλαιότερες θρησκείες.
Ο στολισμός των δέντρων, τα φώτα, τα δώρα και οι λιτανείες ήταν πρακτικές που τιμούσαν τη γέννηση του φωτός.
Οι αρχαίοι Έλληνες, για παράδειγμα, για να τιμήσουν τον Δία και την Κυβέλη στόλιζαν στην ύπαιθρο δέντρα με αναθήματα, κουλουράκια και κορδέλες και τα φώτιζαν με λυχνάρια. 

Επίσης πίσω από τα κάλαντα κρύβεται ένα 
αρχαίο Ελληνικό έθιμο με το όνομα Ειρεσιώνη, που αναφέρεται ήδη από τον Όμηρο, ο οποίος ευρισκόμενος στην Σάμο, σκάρωσε διάφορα τραγούδια τα οποία μαζί με μια ομάδα παιδιών τα τραγουδούσαν στα σπίτια των πλουσίων ευχόμενοι πλούτο, χαρά και ειρήνη.
Συμβόλιζε την ευφορία και γονιμότητα της γης και εορτάζονταν δυο φορές το χρόνο, μια την άνοιξη με σκοπό την παράκληση των ανθρώπων προς τους θεούς κυρίως του Απόλλωνος-ήλιου και των Ωρών για προστασία της σποράς και μια το φθινόπωρο, για να τους ευχαριστήσουν για την συγκομιδή των καρπών.
Ταυτόχρονα με τις ευχαριστίες προς τους θεούς, έδιναν ευχές και στους συνανθρώπους.
Τα παιδιά γύριζαν από σπίτι σε σπίτι, κρατώντας ελιάς ή δάφνης στολισμένα με μαλλί (σύμβολο υγείας και ομορφιάς) και καρπούς κάθε λογής, τραγουδώντας για καλύτερη τύχη και γονιμότητα της γης. Πολλά από τα παιδιά έφεραν τον κλάδο σπίτι τους και τον κρεμούσαν στην πόρτα όπου έμενε όλο το έτος.(κάτι που συνηθίζουμε να κάνουμε σήμερα την Πρωτομαγιά).
Η Ειρεσιώνη είναι ο πρόγονος του χριστουγεννιάτικου δέντρου και καλείται το κλαδί ελιάς, (από το είρος = έριον, μαλλίον) είναι κλάδος αγριελιάς (κότινος ή δάφνης) στολισμένος με γιρλάντες από μαλλί λευκό και πορφυρό και τους πρώτους φθινοπωρινούς καρπούς (σύκα, καρύδια, αμύγδαλα, κάστανα, δημητριακά, κ.λ.π., εκτός του μήλου και του αχλαδιού) της πρώτης φθινοπωρινής σοδειάς και μικράς σφαίρας εκ μετάλλου, που παρίσταναν τους πλανήτας, τον Ήλιον και την Σελήνην.” 
Φυσικά μεγάλη εντύπωση προκαλεί και το μυθολογικό γεγονός του "Αγιοβασίλη" με το έλκηθρο του που το κινούν οι ιπτάμενοι τάρανδοι. Ούτε αυτό όπως καταλαβαίνετε, δεν θα μπορούσε να μην παρθεί από την Αρχαία Ελλάδα. Όπως αναφέραμε πιο πριν , τον μήνα Δεκέμβριο, οι Έλληνες γιόρταζαν τον Διόνυσο αλλά και τον Φωτοφόρο Απόλλωνα-Ηλίου παριστάνοντας τον πάνω στο ιπτάμενο άρμα του, να μοιράζει το φως.
Το άρμα έγινε έλκηθρο, τα άλογα έγιναν τάρανδοι και το "δώρο" του φωτός που μοίραζε στους ανθρώπους ...έγινε κυριολεκτικά "μοίρασμα δώρων".
Τέλος το κόψιμο της βασιλόπιτας αποτελεί εξέλιξη του αρχαίο Ελληνικού εθίμου του εορταστικού άρτου, τον οποίο οι αρχαίοι Έλληνες πρόσφεραν στους θεούς σε μεγάλες αγροτικές γιορτές, όπως τα Θαλύσια και τα Θεσμοφόρια. 

Προχριστιανικές θεογεννήσεις (ηλιακών ή / και σωτηριακών Θεών): Εορτές τις 25ης Δεκεμβρίου

 Άδωνις (κυπριακός, συριακός και ελληνορωμαϊκός Θεός. Στη λεγόμενη «Βηθλεέμ» που σημαίνει «Οίκος του Άρτου» υπήρχε πανάρχαιος Ναός του Αδώνιδος που λειτουργούσε ακόμη και την εποχή των Αντωνίνων, δηλαδή τον 2ο μ.α.χ.χ. αιώνα)
• Ταμμούζ (βαβυλωνιακός Θεός)
 Ντουμούζι (σουμεριακός Θεός)
• Μίθρας (παρσικός Θεός)
 Ηρακλής (Έλλην ηλιακός Θεός)
• Έρκλε (ετρουσκικός ηλιακός Θεός)
• Άττις (
φρυγικός και ευρύτερα μικρασιατικός Θεός)
• Όντιν (ο ύπατος, εκπολιτιστής και φιλάνθρωπος σκανδιναβο-γερμανικός Θεός, από τις εορτές του οποίου προέρχονται τα υποτιθέμενα «χριστιανικά» έθιμα του στολισμένου ελάτου και του «Αγιοβασίλη»)
• Βέλλενος (κελτικός ηλιακός Θεός που οι Ρωμαίοι εταύτισαν με τον Απόλλωνα)
• Μπάλντερ (σκανδιναβο-γερμανικός ηλιακός, θνήσκων και ανασταινόμενος Θεός)
• Λουπέρκους (ιταλιώτικος, ηλιακός Θεός)
• Ντάζμπογκ (σλαβονικός Θεός)
 Γιαρίλο (σλαβονικός ηλιακός Θεός της χαράς της ζωής και της νεότητος -«jaru» = «νεότης»)
• Σάουλε (λιθουανή, ηλιακή Θεά) 

Όταν τα στοιχεία αυτά διαμόρφωσαν την χριστιανική θρησκεία τότε οι κύριοι πλαστογράφοι σκαρφίστηκαν κάθε απάτη και παραλογισμό για να πείσουν τους πιστούς τους ότι… οι προηγούμενοι τους αντέγραψαν!
Σας φαίνονται φαιδρά όλα αυτά; Να ξέρατε τι αίμα χύθηκε γι’ αυτές τις φαιδρότητες…Μετά απ όλα αυτά, ευχόμαστε στους χριστιανούς και κάθε λογής πιστούς υπερβατικών ιδεών, να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα με κατάνυξη ψυχής!
Ας μείνουν ήσυχοι! Άλλοι δούλεψαν για όλα αυτά, πλαστογράφοι, χαλκευτές, απατεώνες και κοντά σε αυτούς σιγοποντάριζε και η ανθρώπινη ημιμάθεια, για να εξασφαλίσουν απαντήσεις για παν επιστητό και εκ τότε η ανθρωπότητα κοιμάται τον ύπνο του δικαίου η αλήθεια δεν τους άγγιξε ποτέ!

Όλες οι θρησκείες εκμεταλλεύτηκαν το αναμφισβήτητο ουράνιο φαινόμενο, τοποθετώντας και την γέννηση του Θεού τους σε αυτήν την ημερομηνία
Έτσι λοιπόν, έχοντας γνώση όλων αυτών, προτιμάμε να σεβόμαστε τα ειωθότα των Ελλήνων και κυρίως τους φυσιολατρικούς συμβολισμούς που αυτά σηματοδοτούνε. Θεωρούμε, πως δεν ταιριάζουνε σε έλληνες, τα αήθη ήθη των εκβαρβαρισμένων προσήλυτων, που προσκυνούνε όχι μόνο την γέννηση του εβραίου «θεού» Ιησού, αλλά και την περιτομή του (μετά από 8 μέρες) και τις θαυματουργικές ταχυδακτυλουργίες του, την «ανάσταση» του κλπ.
Χωρίς καμία αποδοχή μεταφυσικών ερμηνειών, με την γιορτή του «Τριέσπερου»- του Απόλλωνα Ήλιου, χαιρόμαστε και γιορτάζουμε τον συμβολισμό, της νίκης του φωτός, της γνώσης, της ζωής…..

ΚΑΛΟ ΤΡΙΕΣΠΕΡΟ ΛΟΙΠΟΝ!!!!
Επί τη ευκαιρία της αναγεννήσεως του φυσικού κόσμου, είθε απρόσκοπτη να είναι η ατραπός κάθε ανθρώπου προς την εξέλιξή του, είθε το θείο βρέφος να μας οδηγήσει σε καλύτερες ημέρες ανθρώπινης ευτυχίας, αγάπης και οικογενειακής ειρήνης.



Κυριακή, 24 Δεκεμβρίου 2017

Το μεσσηνιακό διαιτολόγιο στην αρχαιότητα

Η γεωγραφική θέση της Μεσσηνίας στη δυτική ακτή της Πελοποννήσου, οι εύφορες κοιλάδες γύρω από τον πλωτό και πλούσιο σε ψάρια ποταμό Πάμισο στα νοτιοανατολικά της χώρας, και του Βαλύρα με τους παραπόταμους που διασχίζουν το Στενυκληρικό πεδίο προς βορράν, σε συνδυασμό με το ήπιο μεσογειακό της κλίμα, την ανέδειξαν σε περιοχή ευνοημένη από τη φύση με μεγάλη ποικιλία ζώων που ζουν στην ξηρά και υδρόβια ζωικά είδη, καθώς και με ευρεία παραγωγή αγροτικών προϊόντων, με το ελαιόλαδο να αποτελεί το σημαντικότερο από αυτά. Εκτός από τους ελαιώνες, οι αμπελώνες και οι οπωρώνες συνεχίζουν και σήμερα να κυριαρχούν στις πεδιάδες της Μεσσηνίας. 
Το πεδίο της Στενυκλάρου περιλαμβάνεται στη σημερινή πεδιάδα του Μελιγαλά, ενώ το νοτιότερο τμήμα της μεσσηνιακής πεδιάδας ονομάζεται Μακαρία (ευλογημένη) πεδιάδα του κάτω Πάμισου ποταμού (Στραβ. 8.4.6).

Σάββατο, 23 Δεκεμβρίου 2017

Λίβανος και σμύρνα Τα πολύτιμα δώρα των μάγων



ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

Με τη Ρούλα (Σωτηρία) Γκόλιου είμαστε φίλοι και συμφοιτητές στην Πάτρα,  κάναμε παρέα στα πρώτα φοιτητικά μας βήματα, διαβάζαμε παρέα,  κάναμε τοπικές εκδρομές και λόγω οικονομικών δυσκολιών, 
τότε, συγκατοικούσαν 5 φοιτήτριες μαζί, παρέα, στην πολυκατοικία της Πειραϊκής - Πατραϊκής, στην οδό Κορίνθου κοντά στην οδό Παπαφλέσσα.

Παρασκευή, 22 Δεκεμβρίου 2017

«Μακροζωία – Ο απόλυτος οδηγός»



          ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ.

Με τη Ρούλα (Σωτηρία) Γκόλιου είμαστε φίλοι και συμφοιτητές στην Πάτρα,  κάναμε παρέα στα πρώτα φοιτητικά μας βήματα, διαβάζαμε παρέα,  κάναμε τοπικές εκδρομές και λόγω οικονομικών δυσκολιών, τότε, συγκατοικούσαν 5 φοιτήτριες μαζί, παρέα, στην πολυκατοικία της Πειραϊκής - Πατραϊκής, στην οδό Κορίνθου κοντά στην οδό Παπαφλέσσα. Όποτε   κατέβαινα στο χωριό μου,  τους έφερνα καλούδια και υλικό για τα εργαστήρια Βοτανικής-Ζωολογίας.

Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017

ΛAΪKO ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Εταιρεία των Φίλων του Λαού
Ευριπίδου 12, Μεγάλη Αίθουσα Ευεργετών, 1ος όροφος

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Δευτέρα, 18 Δεκεμβρίου 2017,  ώρα 5 μ.μ.

Στο πλαίσιο των μαθημάτων της Δρος Π. Γρηγοράκου:
"Οι πόλεις του Μ. Αλεξάνδρου και ο Ελληνιστικός Κόσμος της Ανατολής"

Μία Εκδήλωση ως Φόρος Τιμής σε τρεις μεγάλους ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ,
εκλιπόντες σήμερα, οι οποίοι φώτισαν τις γνώσεις μας
για την ελληνική παρουσία στην Κ. Ασία

Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

Εκλογείς Δήμου Κολωνίδων έτους 1865

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ.

Ο καλός φίλος και συνεργάτης Γιάννης Ρήγας από τη Μερόπη Μεσσηνίας έχει ήδη ψηφιοποιήσει έναν σημαντικό αριθμό μαθητολογίων της περιοχής μεταξύ των ετών 1889 και 1950 που περιλαμβάνουν περίπου 56.000 μαθητές και τα οποία παρουσιάστηκαν πέρυσι στο Πνευματικό Κέντρο Μελιγαλά.

Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

ΜΗΤΡΩΟ ΑΡΡΕΝΩΝ ΒΑΛΥΡΑΣ 1829-1998.ΜΕΡΟΣ ΔΕΚΑΤΟ ΕΚΤΟ


ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ.

Ο καλός φίλος και συνεργάτης Γιάννης Ρήγας από τη Μερόπη Μεσσηνίας έχει ήδη ψηφιοποιήσει έναν σημαντικό αριθμό μαθητολογίων της περιοχής μεταξύ των ετών 1889 και 1950 που περιλαμβάνουν περίπου 56.000 μαθητές και τα οποία παρουσιάστηκαν πέρυσι στο Πνευματικό Κέντρο Μελιγαλά.

Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017

ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΜΕΡΟΠΗ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

Εψές, περπάτησε η Σελήνη. Ήμουν βολεμένος στο κρεβάτι μου, αλλά αυτή η καταφερτζού με ξεσήκωσε. Πάνω αυτή, κάτω εγώ, με έβγαλε στο δρόμο της αγοράς. Γεμάτος λακούβες ο δρόμος αλλά κάποτε θα τον κάνουν άσφαλτο έτσι είπε ο Πρόεδρος αλλά πότε;


Εκεί στην αρχή, μπροστά- μπροστά το πεταλωτήριο του Μήτσου του Τάρνα. Πετάλωνε ένα άλογο κάποιου Μπαλαίου. Απέναντι ο φούρνος του Ρήγα και μυρωδιές από το άσπρο ψωμί. Αχ νάχα ένα πενηνταράκι να πάρω μισό φρατζολάκι ψωμί... Λες και το κατάλαβε ο μπάρμπα Χρήστος.- έλα ρε ,πάρε μισό φρατζολάκι. Έγινε όλος ο κόσμος δικός μου.
Μασουλώντας το φρατζολάκι, έκανα λίγα βήματα. Γεμάτος μαγαζιά ο δρόμος. Ο Μητσιάκος είχε ανοίξει το καφενείο, είχε απλώσει τις καρέκλες, ο Θοδωράκης ο Τσούκλος είχε καταβρέξει και εκεί στη Δάφνη πόσους δεν συνάντησα...


Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

ΓΚΡΑΒΟΥΡΕΣ ΒΑΛΥΡΑΣ.

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Με τον αείμνηστο πατρινό γκραβουρίστα ΓΙΩΡΓΟ ΤΣΟΝΑΚΙΔΗ ξεκινούσαμε από την Πάτρα τα μεσάνυχτα για να φτάσουμε στη Βαλύρα  και να αρχίσει το θεάρεστο έργο του με βοηθό εμένα στο μέτρημα και ότι άλλο με χρειαζόταν. 
Εκτός από αυτόν με τη Βαλύρα έχουν ασχοληθεί οι: ΑΛΕΚΟΣ ΛΙΟΝΤΗΡΗΣ, ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΣΩΝΗΣ, ΘΟΔΩΡΟΣ ΚΑΥΚΟΥΛΑΣ.

Τρίτη, 5 Δεκεμβρίου 2017

ΤΟ ΧΩΡΙΟ

Το χωριό μου βρίσκεται στα ριζά του βουνού και καρσί απέναντι ο κάμπος.

Είναι τρυγητής και ήρθε ο μπάρμπας μ΄’ από τ’ απέναντι χωριό να μας βοηθήσει και κουβάλησε μαζί τα πέντε ξαδέρφια μου και τη θειάμ.
Κοιμηθήκαμε. Το βράδυ ένας χουρχουλιός δεν μας άφηνε να κοιμηθούμε αλλά μόλις έσκασε η Αλετροπόδα σηκωθήκαμε ούλοι και χωρίς να ξετσιμπλιαστούμε κινήσαμε για τις δουλειές. Βάλαμε στην πηνιάτα μια ρέγγα με ελιές και στο βυκί κρασί και κινήσαμε.
Ούλοι πήγαν για τον τρύγο και μόνο εγώ με τον Κωστάκη και τη Φανή πήγαμε σιαπάνου κατά το διάσελο να μαζέψουμε μαραγκούλες. Τα μπρίσκαλα τα αφήναμε. Γεμίζαμε τις ποδιές μας και τις ρίχναμε στις πουργίτσες και μετά τις ρίχναμε στα πούργια που ήταν πάνου στο βασταγούρι δεμένα από τα κολιτσάκια με φορτσάτο και τριχιά. Είχαμε όμως αφήσει το βασταγούρι ξεϊγγλοτο και χωρίς καπιστράνα και μας τα αναποδογύρισε. Δεν πειράζει όμως, τα ξαναμαζέψαμε. 

Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

ΕΛΙΕΣ ΚΑΙ ΛΑΔΙ


ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Η συγκομιδή της ελιάς έχει τους κανόνες της οι οποίοι είναι:.
Καθάρισμα των δένδρων το καλοκαίρι, αφαιρώντας μπουχάδια και λαίμαργα.
Καθάρισμα του εδάφους πριν το τίναγμα, για να στρώνονται τα πανιά.
Στρώσιμο πανιών.
Κόψιμο γεμάτων κλαριών, λιάνισμα και μεταφορά δίπλα στο ραβδιστικό μηχάνημα.
Κτύπημα των ελιών του δένδρου με το ραβδιστικό, με περιστρεφόμενα χτένια.
Ξεκοτσάλιασμα  σάκιασμα, και μεταφορά στο λιοτρίβι.

Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

Εκλογείς Δήμου Εράνης ετών 1865 & 1871

TOY ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΣΕΥΤΙΚΟΥ

Ο καλός φίλος και συνεργάτης Γιάννης Ρήγας από τη Μερόπη Μεσσηνίας έχει ήδη ψηφιοποιήσει έναν σημαντικό αριθμό μαθητολογίων της περιοχής μεταξύ των ετών 1889 και 1950 που περιλαμβάνουν περίπου 56.000 μαθητές και τα οποία παρουσιάστηκαν πέρυσι στο Πνευματικό Κέντρο Μελιγαλά. 

Σάββατο, 2 Δεκεμβρίου 2017

ΚΑΛΑΘΙΑ-ΚΑΛΑΘΟΠΛΕΚΤΙΚΗ


ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

Κάθε Τετάρτη και Σάββατο  που γίνεται η λαϊκή αγορά στη πόλη της Καλαμάτας, υπάρχουν 2 καλαθοπλέκτες, ο ένας από την Καλαμάτα και ο άλλος από την Σπερχογεία, που εκθέτουν τα διάφορα καλάθια τους σε σχήμα, μέγεθος προς πώληση. Τα φωτογραφίσαμε για όποιον ενδιαφέρεται και μπορεί να τα προμηθευτεί στην κάτω είσοδο της λαϊκής αγοράς τις ημέρες που γίνεται η λαϊκή στην πόλη της Καλαμάτας.

Τετάρτη, 29 Νοεμβρίου 2017

TA ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ ΦΥΛΛΑ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ

Η DDS Ιφιάνασσα Αθανασία Καραμπάτσου
βιολογικός οδοντίατρος ολιστικής ομοιοστασίας στο βιβλίο της  4ης εκδοσης 780 σελίδων περιγράφει τα θεραπευτικά ωφέλη από φύλλα της ελιάς . Ήδη κυκλοφορούν στη Ελλάδα 2 σκευάσματα που περιέχουν πρώτη ύλη τα φύλλα της ελιάς.
Συγχαρητήρια στην Αθανασία Καραμπάτσου, για την επιστημονική της τεκμηρίωση, επισυνάπτοντας μερικές σελίδες του βιβλίου της.
Το όπτιμουμ του λαδιού είναι:

Η καλή καλλιέργεια της ελιάς χωρίς φυτοφάρμακα, ορμόνες κ.λ.π. η αποθήκευση του ελαιόκαρπου να  γίνεται σε πάνινα σακκιά γιούτας για να μην ανάβουν , στο λιοτρίβι  αν είναι δυνατόν να βγαίνουν αυθημερόν οι ελιές σε λάδι το οποίο να φυλάσσεται σε  πήλινα ή ανοξείδωτα δοχεία σε σκοτεινό και δροσερό μέρος, και στη διατροφή μας αν είναι δυνατόν να τρώγεται το λάδι ωμό.
 Το θέμα των φύλλων της ελιάς είναι πολύ επίκαιρο και παραγνωρισμένο από χρόνια στην Ελληνική επικράτεια παρόλο που διεθνώς έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις στον τομέα της θεραπευτικής ισχύος .Μια απλή αναζήτηση στο google .olive leaf extract δίνει αυτή την στιγμή σε 40 δευτερόλεπτα 2 εκατομμύρια αναφορές !!!!!
Παγκοσμίως είναι αναγνωρισμενη η δράση του φρέσκου χυμού κοινώς ;φραπελια:που λοιδωρηθηκε και γελοιοποιηθηκε από συγκεκριμενους κύκλους
Δυστυχως για ολους αυτους η αληθεια ειναι χρυσος και λαμπει οση λασπη και αν της ριξουν.

Τρίτη, 28 Νοεμβρίου 2017

ΜΑΘΑΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΣΗ ΒΙΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ.


ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Ένιωσα την ανάγκη να ξαναθυμηθώ τα παιδικά μου χρόνια, πηγαίνοντας να μαζέψω πικρά ραδίκια και γλυκορίζι. Μάθαμε να ζούμε τα παιδικά μας χρόνια, παρατηρώντας, ψαρεύοντας, βοτανίζοντας και κυνηγώντας
Πήγα χτες και μάζεψα γλυκορίζι, άγρια χόρτα, αλάτισα τις χονρολιές μου, και απόλαυσα την ηλιόλουστη ημέρα ,στην περιοχή του χωριού μου.
Στα παιδικά μας χρόνια γευτήκαμε την κάθε εποχή, τα βιολογικά προϊόντα της μάνας γης, χωρίς ορμόνες, φυτοφάρμακα και λιπάσματα, αλλά μόνο με τη χρήση της  χωνεμένης κοπριάς των ζώων. 

Σάββατο, 25 Νοεμβρίου 2017

Εκλογείς Δήμου Κυπαρισσίας έτους 1871, Δήμου Οιχαλίας, 1847 1865 1873

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

Ο καλός φίλος και συνεργάτης Γιάννης Ρήγας από τη Μερόπη Μεσσηνίας έχει ήδη ψηφιοποιήσει έναν σημαντικό αριθμό μαθητολογίων της περιοχής μεταξύ των ετών 1889 και 1950 που περιλαμβάνουν περίπου 56.000 μαθητές και τα οποία παρουσιάστηκαν πέρυσι στο Πνευματικό Κέντρο Μελιγαλά. Έχει, επίσης, ψηφιοποιήσει τα στοιχεία των εκλογικών καταλόγων των ετών 1847, 1863 και 1873 των τέως Δήμων Οιχαλίας, Ιθώμης, Εϋας, Ανδανίας, Αριστομένη, Παμίσου, Aμφείας, Θουρίας, Άριος, Δωρίου, Kυπαρισσίας,   και συνεχίζει με τους υπόλοιπους δήμους της Μεσσηνίας, που περιλαμβάνονται στη συλλογή Βλαχογιάννη. 

Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

Εκλογικοί κατάλογοι Δήμων Ανδανίας, Ιθώμης, Εύας,1865,1873

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

Ο καλός φίλος και συνεργάτης Γιάννης Ρήγας από τη Μερόπη Μεσσηνίας έχει ήδη ψηφιοποιήσει έναν σημαντικό αριθμό μαθητολογίων της περιοχής μεταξύ των ετών 1889 και 1950 που περιλαμβάνουν περίπου 56.000 μαθητές και τα οποία παρουσιάστηκαν πέρυσι στο Πνευματικό Κέντρο Μελιγαλά. Έχει, επίσης, ψηφιοποιήσει τα στοιχεία των εκλογικών καταλόγων των ετών 1847, 1863 και 1873 των τέως Δήμων Οιχαλίας, Ιθώμης, Εϋας, Ανδανίας, Αριστομένη, Παμίσου, Aμφείας, Θουρίας, Άριος, Δωρίου, Kυπαρισσίας,   και συνεχίζει με τους υπόλοιπους δήμους της Μεσσηνίας, που περιλαμβάνονται στη συλλογή Βλαχογιάννη. 

Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

Χοζοβιώτισσα: Θρησκευτικόν Μνημείον παγκοσμίου αναγνωρίσεως

Εορτάζει σήμερα 21 Νοεμβρίου η περίπυστος  Ιερά Μονή Χοζοβιωτίσσης Αμοργού, τιμωμένη μετ’ απείρου ευλαβείας από τους κατοίκους, ως προστάτιδος του Νησιού.
Δεν πρόκειται για ένα σύνηθες θρησκευτικόν Τέμενος, αλλά δια κάτι το ασύλληπτον στο σύνολόν του. Είναι κτισμένον στην κατακόρυφην πλαγιάν του όρους Προφήτης Ηλίας, η οποία αγγίζει την θάλασσα, του απέραντου Γαλάζιου, εκεί όπου γυρίσθηκε η ομώνυμη κινηματογραφική ταινία. Ευρίσκεται κτισμένη σε ύψους 300 μέτρων από την θάλασσαν και άλλο τόσον από το ξέφωτον του βουνού. Το τεράστιον οικοδόμημα είναι κτισμένον με έναν εξωτερικόν τοίχον μήκους 60 μέτρων.

Εκλογείς Δήμου Δωρίου έτους 1871,Δήμου Παμίσου ετών 1865 και 1873, Δήμου Αριστομένους έτους 1865

TOY ΓΙΑΝΝΗ Δ.ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

Εκλογείς Δήμου Δωρίου έτους 1871
Ο καλός φίλος και συνεργάτης Γιάννης Ρήγας από τη Μερόπη Μεσσηνίας έχει ήδη ψηφιοποιήσει έναν σημαντικό αριθμό μαθητολογίων της περιοχής μεταξύ των ετών 1889 και 1950 που περιλαμβάνουν περίπου 56.000 μαθητές και τα οποία παρουσιάστηκαν πέρυσι στο Πνευματικό Κέντρο Μελιγαλά. Έχει, επίσης, ψηφιοποιήσει τα στοιχεία των εκλογικών καταλόγων των ετών 1847, 1863 και 1873 των τέως Δήμων Οιχαλίας, Ιθώμης, Εϋας, Ανδανίας, Αριστομένη, Παμίσου, Aμφείας, Θουρίας, Άριος, Δωρίου  και συνεχίζει με τους υπόλοιπους δήμους της Μεσσηνίας, που περιλαμβάνονται στη συλλογή Βλαχογιάννη. 

Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΒΑΛΥΡΑΣ 1958. ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ.

ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
ΕΠΩΝΥΜΑ ΒΑΛΥΡΑΙΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ 1844-2013
   ΕΤΟΣ               ΕΠΩΝΥΜΑ   ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΚΛΟΓΕΩΝ
1844
69
112
1865
74
136
1873
82
156
1912
118

1958
133
206 ΜΑΘΗΤΕΣ
2013
181


Υπάρχει και μία καταγραφή του  Λιθοξόου Δημήτρη ,το 1990, για τα επώνυμα από τα χωριά της περιοχής Μελιγαλά, μεταξύ αυτών και της Βαλύρας. Μπορεί κάποιος να μελετήσει τα επώνυμα και από τον τηλεφωνικό κατάλογο του ΟΤΕ, τη ΔΕΗ, τη ΔΕΥΑ, Μητρώο Αρρένων, Οικογενειακές Μερίδες και εκλογικούς καταλόγους.

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

ΜΗΤΡΩΟ ΑΡΡΕΝΩΝ ΒΑΛΥΡΑΣ 1829-1998.ΜΕΡΟΣ ΔΕΚΑΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Ο καλός φίλος και συνεργάτης Γιάννης Ρήγας από τη Μερόπη Μεσσηνίας έχει ήδη ψηφιοποιήσει έναν σημαντικό αριθμό μαθητολογίων της περιοχής μεταξύ των ετών 1889 και 1950 που περιλαμβάνουν περίπου 56.000 μαθητές και τα οποία παρουσιάστηκαν πέρυσι στο Πνευματικό Κέντρο Μελιγαλά. Έχει, επίσης, ψηφιοποιήσει τα στοιχεία των εκλογικών καταλόγων των ετών 1847, 1863 και 1873 των τέως Δήμων Οιχαλίας, Ιθώμης, Εϋας, Ανδανίας, Αριστομένη, Παμίσου, Aμφείας, Θουρίας, Άριος, Δωρίου  και συνεχίζει με τους υπόλοιπους δήμους της Μεσσηνίας, που περιλαμβάνονται στη συλλογή Βλαχογιάννη. 

Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017

ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΨΑΡΟΥΛΗ

ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΨΑΡΟΥΛΗ
ΓΡΑΦΕΙ: ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΥ ΤΣΕΡΠΕΣ
           
1745
Μήτρος Πέτροβας  (Μητροπέτροβας): Φίλος του Κολοκοτρώνη και Ζαχαριά. Κλέφτης-Αρματολός και οπλαρχηγός του Αγώνα για την απελευθέρωση της πατρίδος. Έδρασε στην Άνω Μεσσηνία και γενικά όπου η πατρίδα και ο Κολοκοτρώνης τον καλούσαν. Μαζί είχαν φυλακισθεί από τους Κυβερνητικούς του Κουντουριώτη στις φυλακές της Ύδρας. Από την ιστορία έχει αναγνωριστεί ένας από τους πιο σημαντικούς και έντιμους αγωνιστές του 1821.
1770
Παναγιώτης Πέτροβας (Μητροπέτροβας): Μέλος της μεγάλης οικογένειας του Μητροπέτροβα.

Γεώργιος Παναγιώτου Πέτροβας – Ψαρούλης (Κλώνος): Ο ως άνω Γεώργιος ήλθε στη Ζαγάρενα πιθανόν κυνηγημένος από τους Βαυαρούς το 1834 λόγω της συμμετοχής του στη Βλαχοεπανάσταση. Αυτό αιτιολογείται κυρίως από τη χρονολογία γέννησής του (1810) και γέννησης του 1ου του παιδιού (1835), οπότε και φαίνεται ότι ήταν σε κατάλληλη ηλικία την περίοδο της Βλαχοεπανάστασης (1834) για να συμμετάσχει σε τέτοιου είδους δραστηριότητες.
Στη συνέχεια, βρήκε καταφύγιο, στο σπίτι του παπα-Παναγιώτη Παναγιωτόπουλου, οπλαρχηγού του αγώνα του 1821 και φίλου του Κολοκοτρώνη και του Μητροπέτροβα (παππού του).
Επομένως ο Γεώργιος Πέτροβας δεν ήλθε τυχαία στη Ζαγάρενα, είχε γνωστό τον ιερέα, φίλο και συναγωνιστή του παππού του.
Το 1834, ο Μητροπέτροβας μαζί με τον γαμπρό του, Γιαννάκη Γκρίτζαλη, έκαναν τη Βλαχοεπανάσταση κατά των Βαυαρών, σε αντίδραση της δεύτερης φυλάκισης του Κολοκοτρώνη με απώτερο σκοπό να διώξουν την Αντιβασιλεία και να ενθρονίσουν τον Όθωνα ως κανονικό Βασιλέα χωρίς επιτροπεία.
Η επανάσταση απέτυχε και ο Μητροπέτροβας μαζί με το γαμπρό του Γκρίτζαλη καταδικάσθηκαν σε θάνατο. Ο Γκρίτζαλης εκτελέσθηκε. Στο Μητροπέτροβα χαρίσθηκε η ποινή λόγω της μεγάλης ηλικίας (87 ετών). Η οικογένεια των Πετροβαίων είχε καθολική συμμετοχή στη Βλαχοεπανάσταση (υπακούοντας πιστά τον Αρχηγό) και είχαν όλοι προβλήματα με την εξουσία. Πιθανόν ένας εξ’αυτών, ο Γεώργιος Πέτροβας, εγγονός του Μητροπέτροβα είναι ο ΚΛΩΝΟΣ των Ψαρουλαίων της Ζαγάρενας.
Ο Γεώργιος, κυνηγημένος από τους Βαυαρούς κατέφυγε στη Ζαγάρενα όπου διατηρούσε δεσμούς φιλίας με τον Ιερέα Αναγνώστη παπα-Παναγιώτη Παναγιωτόπουλο.
Ο Ιερέας, ως φίλος και συναγωνιστής των Μητροπετροβαίων τον φιλοξένησε, του άλλαξε το όνομα σε ΨΑΡΟΥΛΗΣ από τα ψαρά μαλλιά του και του έδωσε ως γυναίκα ενδεχομένως την κόρη του.
Ο Γεώργιος φαίνεται ότι έφερε μαζί του και χρήματα με τα οποία έκτισε ένα από τα πρώτα σπίτια του χωριού, εξαιρετικής ομορφιάς και αρχιτεκτονικής (του Γούτα).
Στη συνέχεια κτίσθηκαν άλλα δύο σπίτια. Του Μητσέα από τον πατέρα του Γιώργο Κουκλιά το 1905. Η χρονολογία υπάρχει στο βορεινό παράθυρο.
Επίσης από το Γιώργο Ψαρούλη (Αγριαδά) κτίσθηκε το σπίτι της Σοφιάς που τη δεκαετία του ’50 λειτούργησε ως σχολείο.
Οι Ψαρουλαίοι απέκτησαν σημαντική περιουσία καθ’ότι ο Γεώργιος Πέτροβας έφερε μαζί του χρήματα και επιπλέον πήρε προίκα από τον Ιερέα πεθερό του.
Στην ιδιοκτησία τους είχαν όλες τις αιωνόβιες ελιές του χωριού, 28 τον αριθμό. Αυτές τις ελιές το 1889 τις αγόρασε ο Παναγιώτης Ι. Τσερπές (Μπότσικας) από τον Κων/νο Γεωργίου Ψαρούλη.
Για την καταγραφή του ιστορικού των Ψαρουλαίων πρέπει να λάβουμε υπόψη τα εξής δεδομένα που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση:
Α. Το επώνυμο «Ψαρούλης» δεν αναφέρεται από καμία πηγή να έχει συμμετοχή στον Αγώνα του 1821 στην περιοχή της Ζαγάρενας.
Β. Ο Γεώργιος ήλθε στη Ζαγάρενα κυνηγημένος από τους Βαυαρούς το 1834, κατέλυσε σε γνωστό του σπίτι, του Ιερέα. Άλλαξε το όνομα σε Ψαρούλης και στα μητρώα Αρρένων της Κοινότητας Κυνηγού αναφέρονται δύο αδέλφια και παιδιά του ανωτέρω, ο Παναγιώτης και Κωνσταντίνος που κάτω από αυτούς εξελίσσεται η οικογένεια των Ψαρουλαίων, χωρίς καμία αμφισβήτηση καθ’ότι οι χρονολογίες γέννησης των παιδιών τους είναι καταχωρημένες σε επίσημα έγγραφα.

Οι Ψαρουλαίοι γενικά είχαν έντονη κοινωνική και δημιουργική δράση στο χωριό. Επέβαλλαν δημιουργικούς κανόνες γεωργικής εκμετάλλευσης όπως τη διάθεση των υδάτων ανάλογα με τις ανάγκες του κτήματος εκάστου ιδιοκτήτη.
Έφτιαξαν το πρώτο συγκροτημένο, σύγχρονο για την εποχή σπίτι, αυτό του Γούτα. Ανακαίνισαν το νερόμυλο στου Παπουτσή, έργο που βοήθησε στην ορθολογική γεωργική εκμετάλλευση του χωριού.
Θα ήταν άδικο αν δεν έγραφα αυτό που μου έρχεται συνεχώς στο νου: «Οι Ψαρουλαίοι της Ζαγάρενας, ήλθαν, είδαν και απήλθαν και το χωριό έγινε φτωχότερο»


Θεόδωρος Κ. Τσερπές

Πηγές
Δ. Κόκκινος, «Ελληνική Επανάσταση»
Δ. Μουγκός, «Τα κουντοβούνια στην Επανάσταση του 1821»
Ιατροδικαστής Δ. Ψαρούλης, Έγγραφες ομολογίες προγόνων του
Eκλογικοί κατάλογοι παλαιών Δήμων, συλλογή Βλαχογιάνη, Γενικά Αρχεία του Κράτους (ΓΑΚ)

Ευχαριστίες

Ευχαριστώ ιδιαίτερα τους Ιωάννη Ρήγα και Ιωάννη Λύρα για το έργο ανάδειξης, ψηφιοποίησης και ενημέρωσης ιστορικών πηγών που αφορούν τη Μεσσηνία

Οικογένεια Μήτρου Πέτροβα- Μητροπέτροβα (1745) Παναγιώτης Πέτροβας (~1770) Γεώργιος Πέτροβας - Ψαρούλης - Κλώνος (1810)
Παναγιώτης (1835)
Παναγιώτης (1872)
Μαρία
Αικατερίνη
Μίχος (1868)
Βασιλική
Παναγιώτης
Δημήτρης - Ρεκούνης (1861-1925)
Ελπίδα - σύζ. Αριστοτέλη Παπαλέξης
Παναγιώτα Νίκος
Γιώργος
Γεωργία
Ευχαγγελία
Ελπίδα
Αλέξης
Ελένη
Ανδρέας
Μαριώ
Δημήτρης
Δέσπω
Θεόδωρος
Χρήστος
Στάθης
Γεωργία
Ευσταθία
Μαρία
Κωνσταντίνος (1898)
Δημήτρης (ιατροδικαστής)
Φώτης
Βασίλης
Δημήτρης
Λυκούργος (1895)
Σταυρούλα
Γιώργος
Δημήτρης
Περικλής
Γεώργιος - Αγριαδάς (1891-1931)
Νίκος
Παναγιώτης
Γιώργος
Σοφία
Μαρία Σαμπόνη
Άννα
Γιώργος
Ρούλα
Κώστας (από Βασιλάδα)
Μιχάλης
Γεώργιος
Αθανάσιος
Σοφία
Δημήτρης
Κώστας
Τασία
Παναγιώτης
Νίκος
Γιάννης
Αμαλία
Γιώργος
Κωνσταντίνος (1838)
Μαγδάλω
Γιάννης
Παναγιώτα
Χρήστος (1906)
Παναγιώτης (1898)
Πέτρος (1888)
Βασίλης (1880)
Χαρίκλεια (1914)
Θανάσης
Γεώργιος
Παναγιώτης (1912)
Γεώργιος (1868)
Μητσέας (1909)
Αικατερίνη
Παναγιώτα
Ντίνα
Τασία
Θεόδωρος
Σταύρος
Ηλίας (1906)
Σταύρος (1902)
Δημήτριος (1898)
Πηγές
Δ. Κόκκινος, «Ελληνική Επανάσταση»
Δ. Μουγκός, «Τα κουντοβούνια στην Επανάσταση του 1821»
Δ. Ψαρούλης (ιατροδικαστής), Έγγραφες ομολογίες προγόνων του
Eκλογικοί κατάλογοι παλαιών Δήμων, συλλογή Βλαχογιάνη, Γενικά Αρχεία του Κράτους
(ΓΑΚ)
Ευχαριστίες
Ευχαριστώ ιδιαίτερα τους Ιωάννη Ρήγα και Ιωάννη Λύρα για το έργο ανάδειξης,
ψηφιοποίησης και ενημέρωσης ιστορικών πηγών που αφορούν τη Μεσσηνία

ΜΗΤΡΩΟ ΑΡΡΕΝΩΝ ΒΑΛΥΡΑΣ 1829-1998. ΜΕΡΟΣ ΔΕΚΑΤΟΤΡΙΤΟ

TOY ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Ο καλός φίλος και συνεργάτης Γιάννης Ρήγας από τη Μερόπη Μεσσηνίας έχει ήδη ψηφιοποιήσει έναν σημαντικό αριθμό μαθητολογίων της περιοχής μεταξύ των ετών 1889 και 1950 που περιλαμβάνουν περίπου 56.000 μαθητές και τα οποία παρουσιάστηκαν πέρυσι στο Πνευματικό Κέντρο Μελιγαλά. Έχει, επίσης, ψηφιοποιήσει τα στοιχεία των εκλογικών καταλόγων των ετών 1847, 1863 και 1873 των τέως Δήμων Οιχαλίας, Ιθώμης, Εϋας, Ανδανίας, Αριστομένη, Παμίσου, άμφείας, Θουρίας και συνεχίζει με τους υπόλοιπους δήμους της Μεσσηνίας, που περιλαμβάνονται στη συλλογή Βλαχογιάννη. .

Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου 2017

H KAΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΣΤΗ ΒΑΛΥΡΑ


ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ 4-10-2017
Στην ανάρτηση αυτή παρουσιάζουμε το πριν και το μετά της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς της Βαλύρας, με φωτογραφικό υλικό  από το αρχείο μου.
. Η συλλογή ακίνητων και σιωπηλών φωτογραφιών είναι ο καρπός της αγάπης μας για να μην χαθούν οι μνήμες, οι δραστηριότητες και  οι εκδηλώσεις της περιοχής  μας. Η άμεση δύναμη της «εικόνας» με πρόσωπα, φύση, δραστηριότητες,  ήθη,  έθιμα,  επαγγέλματα (μυθολογία, ιστορία, υλικός-κοινωνικός-πνευματικός πολιτισμός),αρχιτεκτονική κληρονομιά,  είναι γεμάτη φως και αισιοδοξία. Διακινεί συναισθήματα και ευχάριστες δημιουργικές σκέψεις, μας δείχνει την πορεία της εξέλιξης «ολιστικά» συγκρίνοντας το τότε και το τώρα, το τι χάσαμε και τι κερδίσαμε.