Ο Παππάς κι ο Καλογρίτσας

                                                                           

Του Αλέξη ο alter ego ο Παππάς ή Παππατζής

απεδείχθη εκ των πραγμάτων φαύλος νταραβεριτζής…

Στο Βλαδίμηρο κανάλι πάσχισε, πεισματικά,

να του δώσει, παντί σθένει, έστω και με…δανεικά!

Μ’ άραβα, μέσω Αρτεμίου, κάνει αλισιβερίσι

το ποσό που απαιτείται, έτσι, να εξασφαλίσει.

Τρέχουνε πάση δυνάμει κι απ’ τον ίλιγγο μεθούνε,

σαν παράφρονες σοφάρουν[1] και το χάρο προκαλούνε…

                                                                                      Του Γρηγόρη Κριμπά.

Ο ρωμιός το παίζει μάγκας και κανόνες παραβαίνει,

προπαντός όταν χιονίζει και σε διακοπές πηγαίνει…

Αλυσίδες δεν διαθέτει κι αν διαθέτει δεν τις βάζει

διότι αγνοεί τον τρόπο και στη ΛΕΑ[2] πάει κι αράζει!...

Με το δήθεν… «βόλεμά» του τα εκχιονιστικά μπλοκάρει

έτσι, δρόμο δεν ανοίγουν και ο χάρος όποιον πάρει…

Μια ματιά στα περασμένα και, στα τότε, πεπραγμένα.

Του Γρηγόρη Κριμπά.

Όταν η χρονιά εκπνέει, όσα ζήσαμε μετρούμε

ως λαός και ως μονάδες κι αυστηρά τ’ αξιολογούμε.

Πριν να μπούμε στην Ευρώπη ζούσαμε οικονομικά

με το χρήμα το δικό μας κι όχι με τα δανεικά.

Οι παράδες της Ευρώπης μας αλλάξαν τα μυαλά

κι ο ρωμιός ο οικονόμος… αλογίστως[1] σπαταλά!

Δίχως φρόνηση και μέτρο την περνά…ηγεμονικά·

και νομίζει, αιωνίως, πως θα ζει με…δανεικά!

Ζήσαμε με αυταπάτες και υπέρμετρη σπατάλη

διότι, έτσι, είχε κρίνει το ζαβό μας το κεφάλι…

Η παιδεία της Ελλάδας με κρατών άλλων συγκρίθη[1]

και σε λίστα κατ’ αξίαν…έσχατη καταχωρήθη.

                                                                        Του Γρηγόρη Κριμπά.

-Α- Τι αποδίδουν τα σχολεία, διεθνώς, αξιολογούνται

       και σε λίστα κατ’ αξίαν, ως γνωστόν, τοποθετούνται.

Και στη λίστα αυτή η Ελλάδα, δυστυχώς έχει πατώσει!

Είχαμε την αυταπάτη, αν και έχουμε βαλτώσει

πως εκεί…υπερτερούμε κι είναι το μεγάλο…ατού μας

κι απεδείχθη αχίλλειος πτέρνα στην πορεία του λαού μας…

Έτσι, όπως λειτουργούνε τα ελληνικά σχολεία,

έχουν, πλέον, καταντήσει…παπαγάλων εκτροφεία…

Τα παιδιά να ερευνούνε τα σχολεία δεν εθίζουν.

Τα ωθούνε στείρες γνώσεις, μόνο, να αποστηθίζουν…

Ρουσφετολογίες τώρα στον Καιάδα αν δεν ρίξει,

το πολιτικό του κύρος, θανασίμως, θα το πλήξει.

                                                                        Του Γρηγόρη Κριμπά.

Οι τσιπραίοι σαν κυβερνούσαν, διόριζαν όσους μπορούσαν.

Εν…δικαίω και…νομίμως, ως πιστεύαν, ενεργούσαν,

διότι ηθικά των άλλων, λέγαν, πως…πλεονεκτούσαν!

Όσοι τους κατηγορούσαν, προφανώς τους…αδικούσαν!

Το «σωστό» φρονούν πως κάνουν και…ποτέ τους δεν λαθεύουν!

Και γι’ αυτό ΠΟΤΕ συγγνώμη να ζητήσουν ΔΕΝ σκοπεύουν!

Οι εχέφρονες[1] πολίτες δεν μπορούνε να ξεχνούνε,

ότι οι…τσιπροΣΥΡΙΖΑίοι, αθεράπευτα, νοσούνε.

«Κάποιο λάκκο έχει η φάβα[1]», λένε, με την Τουλουπάκη

κι ανεξήγητη η στάση κρίνεται του Μητσοτάκη.

                                                                              Του Γρηγόρη Κριμπά.

Ενώ τερματίζει ο Τσίπρας τη θητεία Τουλουπάκη

την επαναφέρει ο… Τσιάρας[2] μ’ ευλογίες Μητσοτάκη!

Το περίεργο, επίσης, που λαβή για σχόλια δίνει,

είναι την παραμονή της ότι κι άλλο…παρατείνει[3]!

Προκαλεί καχυποψίες και πολλούς προβληματίζει

που διατείνονται και λένε: Η υπόθεση…μυρίζει.

Τελικά ο Τσιπραλέξης δέχτη απ’ το λαό χαστούκι

και εκών – άκων εσύρθη εις των εκλογών το λούκι.

Του Γρηγόρη Κριμπά.

Όταν η Δικαιοσύνη δρα εν πλήρη ελευθερία

και του τύπου η λειτουργία δεν τελεί σε ομηρεία,

τότε μόνο, ο πολίτης έχει πλήρη προστασία,

από κάθε αυθαιρεσία που τολμά η Εξουσία.

Οι θεσμοί αυτοί βεβαίως, είναι οι πλέον κορυφαίοι

και φρενάρουν τους ηγέτες να μην αποβούν μοιραίοι…

Απέρχονται και φαίνεται ποιο είναι το ποιόν τους

και δείχνουν μ’ όσα κάνουνε το φαύλο εαυτό τους…

Του Γρηγόρη Κριμπά.

Το μπαράζ με μετατάξεις και προσλήψεις ημετέρων

την οργή έχει οξύνει του λαού και των εταίρων.

Αναπτύσσουν οι τσιπραίοι ψηφοθηρικές κινήσεις

και απέχουν παρασάγγας[1] απ’ πρότυπα της Δύσης.

Η εν λόγω δραστηριότης παραπέμπει στο ρουσφέτι

θλιβερό απομεινάρι από της σκλαβιάς τα έτη…

Ο Μανόλο ήταν όντως πιτσαδόρος και μπατίρης κι αιφνιδίως διαβιώνει ως βαθύπλουτος…εμίρης!

Του Γρηγόρη Κριμπά.

Πλεονέκτημα «κατέχουν» οι τσιπραίοι…ηθικό.

ΜΟΝΟ αυτοί το δικαιούνται τρόπω…κληρονομικώ!

Προσποιούνται πως δεν ξέρουν ότι δεν κληρονομιέται

κι ότι μόνο απ’ τον καθένα με προσπάθεια κατακτιέται.

Δηλαδή με άλλα λόγια ότι είναι η ηθική

μια κατάκτηση σπουδαία αλλά μόνο ατομική

και δεν είναι μονοπώλιο ή δουλειά κομματική.

Υιοθέτησε ο Τσίπρας την ομοιοπαθητική[1] κι αντιμετωπίζει, άρδην, κάθε είδους διαπλοκή!...

Του Γρηγόρη Κριμπά.

Κόκκαλης και Τσιπραλέξης χέρι-χέρι προχωρούνε

και τη διαπλοκή με πάθος και από…κοινού, χτυπούνε!

Μοναχά που εφαρμόζουν μία νέα λογική

πρωτοπόρα, καινοτόμο την ομοιοπαθητική.

Το απόφθεγμα τ’ αρχαίο, που ωραία ακούεται

«πάσσαλος πασσάλω λέει, φίλτατοι, εκκρούεται[2]…»

Η ΑΝΑΙΜΑΚΤΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ. (30-9-1944)

Του Γρηγόρη Κριμπά.

Πριν από εβδομήντα πέντε χρόνια η Τρίπολη διέτρεξε έναν θανάσιμο κίνδυνο. Ευτυχώς, πρόλαβε, για λίγο, ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος υπουργός και εκπρόσωπος της κυβέρνησης εθνικής ενότητας που είχε συγκροτηθεί στην Αίγυπτο με εντολή του Τσώρτσιλ υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου και ο κίνδυνος απεσοβήθη. Αν δεν προλάβαινε, θα ζούσε και η Τρίπολη την τραγωδία που βίωσε ο Μελιγαλάς, οι Γαργαλιάνοι και η Πύλος. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.

Βρισκόμαστε στο Σεπτέμβρη του 1944. Οι γερμανοί έχουν φύγει από την Τρίπολη και η πόλη βρίσκεται στα χέρια των ταγμάτων ασφαλείας του συνταγματάρχη Διον. Παπαδόγγονα. Μεγάλες δυνάμεις του ΕΛΑΣ υπό τον Άρη Βελουχιώτη αποδεσμεύτηκαν από της επιχειρήσεις της Μεσσηνίας και έφθασαν απειλητικές στις παρυφές της αρκαδικής πρωτεύουσας. Η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη και μύριζε θάνατο. Με τη μεσολάβηση του Π. Κανελλόπουλου έγινε μια ιστορική συνάντηση και άρχισαν διαπραγματεύσεις.