ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ
Ότσν οι Έλληνες οδηγούνται σε γεγονότα και καταστάσεις
που κάνουν να μικρύνει η απόσταση μεταξύ της ζωής και του θανάτου, τότε
βρίσκουν πάντα τη δύναμη. Την τόλμη , και τη λεβεντιά, να μην χάνουν το ήθος,
το πνεύμα, το φιλότιμο, την αξιοπρέπεια, με δύο λέξεις την υπαρξιακή οντότητα
της φυλής
Δεν έχουμε δικαίωμα να ξεχάσουμε την προδοσία των
«συμμάχων», την εγκατάλειψη, τον ξεριζωμό,, τον όλεθρο, την άβυσσο, στην οποία
ρίχτηκε ο Μικρασιατικός Ελληνισμός. Ένας λαός που παραιτείται από τη συνολική
του μνήμη, είναι καταδικασμένος, από την ιστορία.. Όποιος ξεχνά το παρελθόν,
είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει.
