Λίγες
οικογένειες έχουν προσφέρει τόσα πολλά στην Πατρίδα και έχουν υποστεί τόσες
θυσίες όσες η ιστορική οικογένεια των Παπατσωναίων.
Όμως,
όπως αναφέρει ο Κωνσταντίνος Ζάνιας στο βιβλίο του «Ιστορία Ναζηρίου, Νεοχωρίου
και Καλαμαρά», παρά τις μεγάλες θυσίες της, η οικογένεια Παπατσώνη δεν
ανταμείφθηκε μετά την απελευθέρωση, ούτε ηθικά ούτε υλικά, από την τότε
κυβέρνηση της Ελλάδας. Ηθικά δεν ανταμείφθηκε, γιατί το Συμβούλιο που συστήθηκε
τότε για να κατατάξει τους Έλληνες που αγωνίστηκαν σε κατηγορίες σύμφωνα με τη
δράση και τις θυσίες του καθενός, επηρεασμένο από προσωπικά συμφέροντα,
κατέταξε την Οικογένεια Παπατσώνη στη δέκατη τέταρτη σειρά.
Αργότερα,
μετά από διαμαρτυρίες της οικογένειας, το Συμβούλιο αναθεώρησε την αρχική του
απόφαση, αναγνώρισε τις θυσίες της και την κατέταξε στην τέταρτη σειρά. Υλικά
δεν ανταμείφθηκε η οικογένεια αυτή, γιατί ενώ σε όλες τις οικογένειες των
αγωνιστών το Συμβούλιο παραχώρησε χτήματα, στην Οικογένεια Παπατσώνη δεν
παραχωρήθηκε τίποτα στην αρχή και αργότερα, μετά από διαμαρτυρίες, της
παραχωρήθηκαν ελάχιστα.
