Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια σε όλους αυτούς που δημιούργησαν το έντυπο με τίτλο :«Οι Αλύγιστοι του Μωριά».Το βιβλίο αυτό θα πρέπει να μπεί στην βιβλιοθήκη του κάθε μελετητή-ερευνητή, απλού πολίτη, για να μάθουμε τι σημαίνει ψήφισμα Γ, τα δυσάρεστα του εμφυλίου, την τοπική μας ιστορία, ποιοί το σοφίστηκαν, ποιοί το εφάρμοσαν, και πως άνθρωποι που πολέμησαν τους κατακτητές γερμανούς, με άμεσες διαδικασίες οδηγήθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Αναρτούμε τα πρώτα 127 ονόματα των αλύγιστων του Μωριά και στο δεύτερο μέρος τα υπόλοιπα, που συνολικά ήταν 257 αδικοχαμένοι.
Αναρτούμε τα πρώτα 127 ονόματα των αλύγιστων του Μωριά και στο δεύτερο μέρος τα υπόλοιπα, που συνολικά ήταν 257 αδικοχαμένοι.
Μια έκδοση του τοπικού ΚΚΕ στην Πελοπόννησο, με μεγάλη αρχειακή αξία
Του συνεργάτης μας Κ.Π.Δ.
Η«Επιτροπή περιοχής Πελοποννήσου» του ΚΚΕ εξέδωσε ένα καλαίσθητο φωτογραφικό λεύκωμα, που συνοδεύεται από εικόνες που ζωγράφισαν στις φυλακές οι μελλοθάνατοι και από πυκνά κείμενα-ντοκουμέντα (βιογραφικά, επιστολές, φωτοτυπίες εφημερίδων κλπ) που τους αφορούν, για να τιμήσει τους «εκτελεσμένους με απόφαση του έκτακτου στρατοδικείου Τριπόλεως την περίοδο του 1947 έως 1949». Από την έκδοση πληροφορούμαστε πως το καλό έργο ξεκίνησε το 1996 με εκδήλωση τιμής στο χώρο των εκτελέσεων δίπλα στις φυλακές της Τρίπολης, με τη συμμετοχή εκατοντάδων ανθρώπων. Παράλληλα με τη φροντίδα του κόμματος και με οικονομική συνεισφορά των μελών, των φίλων του αλλά και πολλών ακόμη πολιτών, με εθελοντική εργασία και με διάθεση υλικών, ξεκίνησε η κατασκευή μνημείου των εκτελεσμένων. Όλα αυτά συνιστούν κατά τη γνώμη μου μια πολυεπίπεδη προσφορά στην Ιστορία, στους ανθρώπους, στην περιοχή, στις συλλογικές μνήμες που συγκροτούν μια κοινωνία.
Η«Επιτροπή περιοχής Πελοποννήσου» του ΚΚΕ εξέδωσε ένα καλαίσθητο φωτογραφικό λεύκωμα, που συνοδεύεται από εικόνες που ζωγράφισαν στις φυλακές οι μελλοθάνατοι και από πυκνά κείμενα-ντοκουμέντα (βιογραφικά, επιστολές, φωτοτυπίες εφημερίδων κλπ) που τους αφορούν, για να τιμήσει τους «εκτελεσμένους με απόφαση του έκτακτου στρατοδικείου Τριπόλεως την περίοδο του 1947 έως 1949». Από την έκδοση πληροφορούμαστε πως το καλό έργο ξεκίνησε το 1996 με εκδήλωση τιμής στο χώρο των εκτελέσεων δίπλα στις φυλακές της Τρίπολης, με τη συμμετοχή εκατοντάδων ανθρώπων. Παράλληλα με τη φροντίδα του κόμματος και με οικονομική συνεισφορά των μελών, των φίλων του αλλά και πολλών ακόμη πολιτών, με εθελοντική εργασία και με διάθεση υλικών, ξεκίνησε η κατασκευή μνημείου των εκτελεσμένων. Όλα αυτά συνιστούν κατά τη γνώμη μου μια πολυεπίπεδη προσφορά στην Ιστορία, στους ανθρώπους, στην περιοχή, στις συλλογικές μνήμες που συγκροτούν μια κοινωνία.
