Μάιος 2001. Κλειδώνω
το εργαστήριο και κατευθύνομαι στο αυτοκίνητο. Το μεσημέρι πρέπει να είμαι στο
αεροδρόμιο να παραλάβω μια συνάδελφο που έρχεται από το πανεπιστήμιο του Hohenheim.
Το Ελ Βενιζέλος έχει ανοίξει πρόσφατα και η πρόσβαση και αποχώρηση είναι μια
μικρή δοκιμασία.
Παίρνοντας τον δρόμο
της επιστροφής για Πάτρα ρωταω αν θέλει να σταματήσουμε κάπου για καφέ για να
λάβω την απάντηση: πεινάω. Αναφέροντας τις επιλογές που είχαμε επέλεξε
παραλιακή ταβέρνα στον Πλάτανο Κραχθίδος λίγο μετά την Ακράτα και πριν το
Διακοφτο. Εκεί πήγαινα τα καλοκαίρια, στην αδελφή του πατέρα μου.
Στην τελική στροφή
μετά την Ακράτα και πριν τον Πλάτανο (από την παλαιά εθνική οδό) η αποκάλυψη
του κολπίσκου κάνουν την L. F.
να αναφωνήσει: O my God. Η θέα είναι
εκπληκτική ακόμα και για μένα που την έβλεπα από παιδί. Το επόμενο σ/κ
ξεκλέβοντας λίγο χρόνο από τα εργαστηριακά την ξεναγώ στην Ηλεία ξεκινώντας από
το λοφίσκο με το πυροφυλάκιο στην παραλία Κουνουπελίου. Στην αποκάλυψη της θέας
ξανά η ίδια έκφραση θαυμασμού: O my God.