Ο άνθρωπος που έγινε θρύλος, που δεν νικήθηκε από κανένα
αντίπαλο, που κυρίευσε απόρθητες πόλεις, που κατανίκησε πολυάριθμους στρατούς,
με ελάχιστους μαχητές, που απέκτησε «ακαταμέτρητους θησαυρούς και κατέκτησε
αχανείς χώρες», κατά τον Παπαρηγόπουλο,
που σχεδίαζε να περιλάβει στο κράτος του ολόκληρο τον τότε γνωστό κόσμο, έμελλε
να νικηθεί από τον ανίκητο θάνατο. Πέθανε την 28η του Μακεδονικού
μηνός Δαισίου, που αντιστοιχεί στο σημερινό μήνα Ιούνιο, σε ηλικία 32 ετών και
8 μηνών και αφού βασίλευσε 12 έτη και 8 μήνες, άφησε την τελευταία του πνοή στη
Βαβυλώνα, στο ανάκτορο του Ναβουχοδονόσορα. Ο θάνατός του, στην ακμή του
μεγαλείου και της νεότητάς του, προξένησε σε όλη την τότε γνωστή οικουμένη
βαθύτατη εντύπωση και θεωρήθηκε «απίθανος, απίστευτος και αδύνατος».
Τα όσα προηγήθηκαν του θανάτου του έχουν περιγραφεί σε πολλά
αρχαία κείμενα και δικαιολογούν τις πιθανές αιτίες του γεγονότος αυτού.
Αποτελούν όμως και ένα τεράστιο πεδίο έρευνας στο οποίο η εξακρίβωση της
αλήθειας ανακατεύεται με τη φαντασία, τη φημολογία, την ιατρική και την
ιστορία.
