Βουρκωμένες μέρες (1953). Του Μενέλαου Λουντέμη

Το 1956, μετά από εννέα χρόνια εξορίας, οι δεσμώτες του μετέφεραν τον Μενέλαο Λουντέμη από τον τόπο εξορίας ετοιμοθάνατο από τις κακουχίες και το ξύλο στην Αθήνα για να δικαστεί, επειδή, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, στο συλλογή διηγημάτων του που είχε εκδοθεί το 1953 με γενικό τίτλο ´Βουρκωμένες μέρες´, αναφέρονται ´…προπαρασκευαστικές πράξεις εσχάτης προδοσίας…´.
Το ακραίο αυτό παράδειγμα μετεμφυλιακής μισαλλοδοξίας δεν ήταν φυσικά το μόνο: είχε προηγηθεί το 1950 η σύλληψη του Νίκου Μπελογιάννη στην Αθήνα2, η πρώτη δίκη τo 19513 και η θανατική καταδίκη 12 συνολικά κατηγορουμένων4 με βάση τον ίδιο αναγκαστικό νόμο 509/1947. Ο πρωθυπουργός, ωστόσο, Νικόλαος Πλαστήρας είχε υποσχεθεί αμνηστία κάτω και από τη διεθνή κινητοποίηση και κατακραυγή. Ωστόσο η απόφαση για την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη και κάποιων συντρόφων του είχε ήδη παρθεί.